Cânım Kaldı Arta Kalan - Muhammed İsmail
- 3 May 2015
- 1 dakikada okunur

Cânım kaldı arta kalan, cânânlar terkedip gitti.
Ukte kaldı baş ucumda, hicrânlar terkedip gitti.
Ben bir bahçeydim açılan, "seviyorum" diye yazılan,
Yapraklarım vardı saçılan, hazanlar terkedip gitti.
Gümüş diye bildiğim, girdâplarda bulduğum,
Kara gecelerde gözlerimi güneşinden yummadığım,
Izdırabına doymadığım, zerdabını kabullendiğim,
Zeynep'im bile yok, destanlar da terkedip gitti.
Mevzu sevmekse hâkân idim, şehzâdeleri kutlayan.
Şimdi karaları bağlarım, nehirdeki bir ot gibi,
Ne çaresiz bir hastayım, ne de uykusuzca yatan.
Düşlerimin gerçekleştiği zamanlar terkedip gitti.
Hayatta kalan herkes güçlü ve neşeli olsun,
Aşk herkese derman, mutluluksa bisyar olsun,
Yalnız kalmasın kimse, yolları hep açık olsun,
Aşksız bir dünyadayım, boranlar terkedip gitti.
Muhammed İsmail





































Yorumlar